Bâzı Hisler..
Göğsüme göğün ağırlığı çökerken, rahmet nazarların altında boşaldı yağmur misali gözümden yaşlar..
Uzayın boşluğuna sıkışmışçasına uçsuz bucaksız yakınlıklar ân be ân uzaklaştı zamansız mekansız..
Ben karanlığın aşığıyım o da benim aydınlığıma..
Muhtaçlık duygumuz aşkın sadık bir kölesi..
Artının eksiye, doğunun batıya, doğumun ölüme, kanın süte karışmasını aratmadan tek bir yürekte karıştık gönül dehlizine..
Görmen için göze ihtiyacın yok ey kar”an”lık..!!!
Aydınlığım ; Gözlerinin nuru, basiretin ve olmayan hislerinin eşsiz tarifi..
Artık kalbinle görmeni ve ruhunla hissetmeni istiyorum..
Çık artık şu beden hapishanesinden kır kemik prangalarını !!!
Seni sarıp sarmalayan et ve deri ağından kurtul bir ân önce..
Sonra karanlığı kaybedecek ve ışığı yitireceksin beni o ân göreceksin...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
Sil